# Metoda FEFO w PrestaShop: wysyłać najpierw to, co traci ważność

> FIFO i FEFO dają ten sam wynik do dnia, w którym przychodzi dostawa z krótszymi datami niż istniejący zapas. Trzy sytuacje rozdzielające obie metody, reguła przypisania partii i punkt, który przesądza o niepowodzeniu wdrożeń.

- Strona: <https://www.datafirefly.com/pl/2026/10/13/metoda-fefo-prestashop-terminy-przydatnosci/>
- Język: pl
- Opublikowano: 2026-10-13
- Zaktualizowano: 2026-10-10
- Inne języki: [fr](https://www.datafirefly.com/2026/10/13/methode-fefo-prestashop-dates-peremption/index.md), [en](https://www.datafirefly.com/en/2026/10/13/fefo-method-prestashop-expiry-dates/index.md), [es](https://www.datafirefly.com/es/2026/10/13/metodo-fefo-prestashop-fechas-caducidad/index.md), [de](https://www.datafirefly.com/de/2026/10/13/fefo-methode-prestashop-mhd/index.md), [it](https://www.datafirefly.com/it/2026/10/13/metodo-fefo-prestashop-date-scadenza/index.md), [nl](https://www.datafirefly.com/nl/2026/10/13/fefo-methode-prestashop-houdbaarheidsdata/index.md), [pt](https://www.datafirefly.com/pt/2026/10/13/metodo-fefo-prestashop-prazos-validade/index.md)
- Indeks: <https://www.datafirefly.com/pl/2026/llms.txt>

W branży spożywczej, kosmetycznej i farmaceutycznej dwie sztuki tego samego produktu nie są wymienne: jedna traci ważność za trzy tygodnie, druga za osiem miesięcy. Wysłanie drugiej i zatrzymanie pierwszej daje pewną stratę.

To właśnie koryguje metoda FEFO.

## FIFO i FEFO: różnica

**FIFO** wysyła najpierw to, co weszło pierwsze. Opiera się na założeniu, że kolejność przyjęcia odpowiada kolejności utraty ważności.

**FEFO** wysyła najpierw to, co traci ważność najwcześniej, niezależnie od kolejności przyjęcia.

Obie reguły dają ten sam wynik, gdy dostawy następują po sobie z regularnymi datami. Rozchodzą się, gdy tylko przyjdzie dostawa z krótszymi datami niż istniejący zapas, co zdarza się często.

Trzy sytuacje wywołują tę rozbieżność.

**Wyprzedaż magazynu u dostawcy**, gdy dostajesz partie z krótką datą w obniżonej cenie.

**Wolna rotacja** na indeksie, gdzie stara partia z długą datą współistnieje ze świeżą partią o krótkiej dacie.

**Zwrot przyjęty z powrotem na stan**, którego data jest pierwotna, a nie z chwili ponownego przyjęcia.

W tych trzech przypadkach FIFO wysyła złą partię, a strata jest nieunikniona.

## Co zakłada FEFO

Metoda działa tylko wtedy, gdy znasz datę ważności każdej sztuki na stanie. To wymusza zarządzanie partiami.

Trzy elementy na partię.

**Identyfikator**, zwykle numer partii dostawcy.

**Data graniczna**, czy to termin przydatności do spożycia, czy data minimalnej trwałości.

**Ilość pozostała**, zmniejszana przy każdej wysyłce.

Zapas produktu staje się więc sumą ilości jego partii, a nie jedną liczbą.

Ta zmiana modelu jest strukturalna. Ma konsekwencje dla przyjęcia, kompletacji, inwentaryzacji i zwrotów.

## Reguła przypisania

Pytanie kluczowe: którą partię przypisać do zamówienia?

Reguła podstawowa jest prosta: partię o najbliższej dacie, spośród tych nadal sprzedawalnych.

Trzy niezbędne w praktyce dopracowania.

**Próg sprzedawalności.** Produkt, którego data przypada za cztery dni, nie może wyjechać do klienta, który odbierze go za trzy. Określ minimalny pozostały okres przydatności przy wysyłce, dla każdej rodziny produktów.

**Podział.** Zamówienie na dziesięć sztuk może wymagać dwóch partii, jeśli pierwsza ma tylko sześć. To dopuszczalne, a lista kompletacyjna musi to podać.

**Przypisanie w momencie kompletacji**, a nie zamówienia. Między jednym a drugim stan mógł się zmienić. Rezerwowanie konkretnej partii do zamówienia tworzy zbędne blokady.

## Pozostały okres przydatności

Punkt handlowy w tym samym stopniu co logistyczny i zasługuje na wyraźne ustalenie.

Ile czasu klient powinien mieć na produkt w chwili odbioru? Odpowiedź zależy od charakteru produktu i kanału.

Przy **świeżym o krótkiej dacie** wystarczy kilka dni, ale transport musi być szybki.

Przy **artykułach suchych** jedna trzecia całkowitego okresu przydatności to typowy punkt odniesienia.

W **B2B** pozostały okres jest często zapisany w umowie: klient odsprzedający wymaga minimum, bo sam musi towar sprzedać.

Dwie konsekwencje. Partia poniżej tego progu nie jest już sprzedawalna w normalnej cenie: trzeba ją wyprzedać, przecenić albo wycofać. A to przełączenie musi być **automatyczne i zgłoszone**, a nie odkryte przy kompletacji.

## Co zmienia się przy przyjęciu

FEFO zaczyna się przy przyjęciu i to tam powstają błędy.

Cztery punkty.

**Data jest wprowadzana przy przyjęciu**, nie później. Partia przyjęta bez daty jest bezużyteczna i trzeba ją będzie odnaleźć fizycznie.

**Kontrola spójności**: partia o dacie krótszej niż istniejący zapas musi wywołać alert, bo odwraca Twoją kolejność wydawania.

**Możliwość odmowy.** Jeśli dostawca systematycznie dowozi krótkie daty, to temat do negocjacji, a Twoje warunki zakupu mogą przewidywać minimalny pozostały okres przy dostawie.

**Lokalizacja fizyczna.** FEFO w systemie nic nie daje, jeśli magazynier bierze karton z wierzchu. Organizacja magazynu musi udostępnić właściwą partię jako pierwszą.

Ten ostatni punkt przesądza o niepowodzeniu wdrożeń. System wskazuje partię, magazynier bierze inną, a rozbieżność narasta.

## Kompletacja

Trzy elementy na liście kompletacyjnej.

**Numer partii do pobrania**, wprost, nie tylko indeks produktu.

**Odpowiadająca lokalizacja**, jeśli Twój magazyn nimi zarządza.

**Podział**, gdy jedna pozycja wymaga kilku partii, z ilością na partię.

Dodaj **potwierdzenie pobranej partii** przez magazyniera, najlepiej skanem kodu. To gwarantuje, że identyfikowalność w systemie odpowiada rzeczywistości, i jest niezbędne przy wycofaniu produktu.

## Identyfikowalność i wycofanie

Korzyść, która sama w sobie uzasadnia zarządzanie partiami, niezależnie od strat.

Przy wycofaniu produktu musisz szybko ustalić, którzy klienci dostali którą partię. Bez powiązania zamówień z partiami jedyną opcją jest powiadomienie wszystkich nabywców produktu z szerokiego okresu.

Trzy zdolności do sprawdzenia w konfiguracji.

**Odnalezienie zamówień** zawierających daną partię.

**Odnalezienie partii** wysłanej do danego zamówienia, gdy klient dzwoni z numerem nadrukowanym na opakowaniu.

**Wyeksportowanie listy odbiorców** partii, z danymi kontaktowymi, by zorganizować informację.

Te trzy zapytania muszą działać natychmiast. Przy wycofaniu czas się liczy.

## Prezentacja po stronie klienta

Kwestia do rozstrzygnięcia: czy podawać datę ważności przed zakupem?

Przy **świeżym** tak: klient musi wiedzieć. Podanie gwarantowanej daty minimalnej zamiast dokładnej daty partii oszczędza aktualizację karty przy każdej zmianie partii.

Przy **artykułach o długiej trwałości** zwykle nie jest to potrzebne i może nawet niepotrzebnie niepokoić.

Przy **sprzedaży z krótką datą** natomiast data musi być pokazana jasno i to ona uzasadnia obniżoną cenę. Klient, który kupuje partię z krótką datą po okazyjnej cenie i odkrywa to przy odbiorze, czuje się oszukany.

## Pomiar efektu

Cztery wskaźniki, z których pierwszy uzasadnia całe przedsięwzięcie.

**Wskaźnik strat z tytułu przeterminowania**, wartościowo i jako procent obrotu kategorii. To liczba przed i po.

**Średni pozostały okres przydatności przy wysyłce**, który powinien spadać, skoro wydajesz najstarsze partie jako pierwsze. Spadek jest tu oznaką dobrego działania.

**Liczba partii, które spadły poniżej progu** bez sprzedaży, co wskazuje indeksy w nadmiarze.

**Wskaźnik reklamacji** z powodu krótkiej daty przy odbiorze, który powinien pozostać zerowy.

Punkt odniesienia: w źle wyposażonej działalności spożywczej straty z przeterminowania sięgają często kilku punktów obrotu. Poprawne zarządzanie FEFO odzyskuje z tego znaczącą część, co czyni rachunek zwrotu dość prostym.

Moduł  wdraża tę metodę w PrestaShop 8 i 9: prowadzenie stanu według partii z datą graniczną, przypisanie FEFO w momencie kompletacji z podziałem, próg pozostałego okresu przydatności na rodzinę z automatycznym alertem, numer partii na liście kompletacyjnej i pełna identyfikowalność między partiami a zamówieniami.