Logowanie społecznościowe usuwa dwie przeszkody w ścieżce zakupowej: hasło do wymyślenia i formularz do wypełnienia. Wprowadza trzecią, mniej widoczną: obsługę zduplikowanych kont i podstawę prawną przetwarzania pobranych danych.
Ten artykuł dotyczy wdrożenia i jego skutków. W kwestii wcześniejszej, czy konto jest w ogóle potrzebne, zajrzyjcie do artykułu o zamówieniu gościnnym.
Co protokół naprawdę robi
OAuth 2.0 z OpenID Connect przebiega w zarysie tak.
Odwiedzający klika przycisk. Zostaje przekierowany do Google, Apple lub Facebooka, z identyfikatorem klienta, listą żądanych zakresów i adresem powrotu. Uwierzytelnia się u dostawcy, który pokazuje mu dane wnioskowane przez wasz sklep. Akceptuje. Dostawca odsyła go na wasz adres powrotu z tymczasowym kodem.
Wasz serwer wymienia ten kod na token, przedstawiając swój sekret klienta. Ta wymiana odbywa się między serwerami, nigdy z przeglądarki. Z tym tokenem wasz serwer odpytuje punkt dostępowy dostawcy i pobiera stabilny identyfikator, adres e-mail oraz, zależnie od żądanych zakresów, nazwisko i zdjęcie.
Dwa punkty często źle rozumiane.
Stabilny identyfikator to nie e-mail. Użytkownik może zmienić swój adres u dostawcy. Identyfikator techniczny natomiast się nie zmienia. To on ma służyć za klucz powiązania, a e-mail jest tylko danymi profilowymi.
Sekret klienta nigdy nie może trafić do przeglądarki. Integracja, która wystawia go w JavaScripcie, pozwala każdemu podszyć się pod wasz sklep wobec dostawcy.
Trzej dostawcy i ich osobliwości
Google. Najprostszy do wdrożenia, najczęściej używany, adres e-mail zawsze zweryfikowany. To ten, którego wdraża się pierwszego, jeśli wybieracie tylko jednego.
Apple. Obowiązkowy, gdy tylko oferujecie inne logowanie społecznościowe w aplikacji iOS, co nie dotyczy samej strony internetowej. Jego osobliwość: użytkownik może ukryć swój prawdziwy adres, a wy otrzymujecie prywatny adres przekaźnikowy. Dwa skutki. Wasze wiadomości transakcyjne muszą wychodzić z domeny zgłoszonej u Apple, inaczej zostaną zablokowane. A nazwisko przekazywane jest wyłącznie przy pierwszym logowaniu, nigdy później: jeśli nie zapiszecie go w tym momencie, przepada bezpowrotnie.
Facebook. Użycie w europejskim handlu internetowym maleje, a e-mail nie jest gwarantowany: konto założone na numer telefonu go nie ma. Przewidźcie przypadek pustego adresu, inaczej wystąpi błąd przy tworzeniu klienta.
Logowanie Społecznościowe (Google, Apple, Facebook) PrestaShopGoogle, Apple i Facebook jednym kliknięciem: przy logowaniu, rejestracji i w procesie zamówienia.49,00 €
Pułapka powiązania kont
To punkt wywołujący najwięcej incydentów na produkcji i dotyka bezpieczeństwa.
Odwiedzający ma już konto w waszym sklepie z adresem maria@przyklad.pl, założone klasycznie. Klika „Kontynuuj z Google”, a jego konto Google nosi ten sam adres. Co zrobić?
Trzy możliwe zachowania, o bardzo różnych skutkach.
Powiązać automatycznie. Wygodne i dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy dostawca poświadcza, że adres jest zweryfikowany. Bez tej weryfikacji każdy może założyć u dostawcy konto na cudzy adres i przejąć kontrolę nad kontem klienta, wraz z historią zamówień i adresami.
Odmówić i poprosić o istniejące hasło przed powiązaniem. Najbezpieczniejsze, ale niweczy korzyść z logowania społecznościowego akurat dla powracających klientów.
Utworzyć drugie konto. Bezwzględnie unikać: dwa konta z tym samym adresem, historia zamówień przecięta na pół i obsługa klienta, która się w tym nie odnajduje.
Zasada do zapamiętania: powiązanie automatyczne wtedy i tylko wtedy, gdy dostawca przekazuje wskaźnik zweryfikowanego adresu ustawiony na prawdę, w przeciwnym razie prośba o hasło. Ten wskaźnik istnieje w tokenie tożsamości i bywa zbyt często pomijany.
Ramy ochrony danych
Cztery punkty do załatwienia przed uruchomieniem.
Podstawa prawna. Utworzenie konta klienta mieści się w wykonaniu umowy. Pobranie zdjęcia profilowego natomiast nie jest konieczne do żadnej umowy sprzedaży: to dana wygodowa, wymagająca innej podstawy, a najprościej o nią nie prosić.
Ograniczenie zakresów. Proście wyłącznie o identyfikator, e-mail i nazwisko. Każdy dodatkowy zakres wydłuża ekran zgody u dostawcy i obniża współczynnik akceptacji, a przy tym trudno go uzasadnić.
Uprzednia informacja. Odwiedzający musi wiedzieć przed kliknięciem, jakie dane zostaną pobrane i co z nimi zrobicie. Wystarczy jedna linijka pod przyciskami, z odnośnikiem do polityki prywatności.
Żadnego domyślnego zapisu. Zalogowanie się przez Google nie jest zgodą na newsletter. Pole zapisu musi pozostać osobne i niezaznaczone.
Punkt czujności przy umieszczaniu przycisków: skrypty dostawców zapisują pliki cookie. Nie mogą wczytywać się przed zebraniem zgody na znaczniki śledzące, co wyklucza wczytanie przy renderowaniu strony. Statyczny przycisk uruchamiający wczytanie skryptu przy kliknięciu rozwiązuje problem.
Mierzalny efekt i jego granica
Trzy wskaźniki, w skali miesiąca.
Udział logowań przechodzących przez dostawcę, który zwykle stabilizuje się między 15 a 35 % zależnie od branży i wieku klienteli.
Współczynnik ukończenia zakładania konta, porównany z klasycznym formularzem. To tam różnica jest najwyraźniejsza.
Ogólny współczynnik konwersji ścieżki zakupowej, który ostatecznie jest jedyną liczbą, która się liczy.
Granica, którą warto znać: logowanie społecznościowe częściej przesuwa klientów, którzy i tak założyliby konto, niż pozyskuje nowych. Wysoki wskaźnik użycia sam w sobie nie jest więc zyskiem. Zysk czyta się we współczynniku ukończenia i w konwersji, nie w liczbie kliknięć w przycisk.
Druga granica, po stronie danych: klient zalogowany przez dostawcę ukrywającego jego adres jest trudny do ponownego kontaktu i niemożliwy do połączenia z waszymi pozostałymi kanałami. Przy strategii lojalnościowej opartej na e-mailu to punkt do rozważenia.
Po stronie narzędzi moduł Logowanie Społecznościowe obsługuje Google, Apple i Facebooka w PrestaShop 8 i 9, z powiązaniem uzależnionym od wskaźnika zweryfikowanego adresu, wczytywaniem skryptów po zgodzie i zapisem nazwiska przy pierwszym logowaniu Apple. Na pozostałej części ścieżki Prosty Checkout zajmuje się innymi przeszkodami w lejku, w tym umiejscowieniem przycisków na etapie identyfikacji.